echo "\n"; echo ""; TOGA-triathlonDe lente komt eraan... - TOGA-triathlon

De lente komt eraan…

 

Een voor veel Toga leden om op wedstrijd niveau eens te kijken hoe ze de winter zijn door gekomen. Helaas is reporter Peet geveld door een blessure, dus weer eens een verslag van mijn kant.

Afgelopen zaterdag begon het Zwemloop circuit, in Bergen op Zoom. Met de jongelingen Koen en Niels aan de start en natuurlijk de crack Jurgen. Koen zag al zijn trainingen beloond met een tijd die maarliefst 5 minuten sneller was als vorig jaar, eindtijd 56.25 en Jurgen had een knappe tijd van 1.04.45. Niels werd zelfs jeugdkampioen op de korte afstand, met een verschrikkelijk snelle zwemtijd van 6.18, kreeg hij helaas last van kramp bij het lopen, anders had er nog meer ingezeten dan de nu al snelle 28.19.

Zondag stond er zelfs nog een groter aantal TOGA deelnemers aan de start bij de Halderbergeloop. Met Koen (die vrijdag speciaal een duurloopje had laten schieten), John (die met de week sneller wordt), Kees Bastiaansen (die zijn frustratie van zaterdag eruit heeft gelopen) en Richard.

Ikzelf ben zaterdag met een stel TOGA maloten, naar Valkenburg afgereisd voor de eerste triatlon van het jaar, de crosstriatlon aldaar. Samen met Ed, Jan, Kees Bastiaansen , Erik en supporter tijd waarnemer Rien. Helaas kon Johan vanwege familie omstandigheden niet mee.
Aldaar aangekomen werden we opgewacht door Annette opgewacht, die net het parcours had verkend (en gezien de blubber gingen we het niet schoon houden vandaag). Het verkennen was achteraf niet zo’n slecht idee, want met al die heuvels valt het niet mee altijd het goede verzet te kiezen.

Nadat we ons startnummer hadden gehaald, bleek er geen bak koffie in de buurt te krijgen zijn. Dus maar even kijken bij de wisselzone, nog even flyeren voor de Gastelse triatlon en dan naar het zwembad. Met al die heuvels op het oog, begon ik hem toch wel te knijpen.

Via de Cauberg naar beneden, naar het zwembad ging als een speer, en Jan kon het niet laten volluit te gaan. Ik had zelf zoiets, leuk, maar straks moeten we weer omhoog, mijn favoriete hobby?!? Maar gelukkig bij het zwembad was koffie! Waar Jan bijna twee nieuwe TOGA leden had, al kwamen ze wel uit Eindhoven, maar wellicht komen ze van de zomer wel naar Gastel.

Na de koffie richting zwembad en start. Rien heeft alle 100 meter zwemtijden bij gehouden, deze volgen nog. Voor mijzelf, ik startte als een speer, maar kwam toch als laatste uit het water.
Nou dan maken we dat wel goed met het fietsen, maar helaas, voor ik boven aan de Cauberg was, viel het niet mee om nog adem te pakken. Dat was heftig met de trap omhoog. Daarna nog een stukje asfalt, om vervolgens het bos in te knallen. Nou ja knallen, alweer berg op. Jammer genoeg weinig kans gezien om van de schitterende omgeving te genieten, aangezien ik berg op genoeg aan me zelf had en berg af, het zo snel ging dat je je concentratie nodig had op het pad te blijven. Wel een supergave ervaring overigens!
Waarbij ikzelf niet zo van het risico’s nemen ben, begreep ik dat Jan veel meer naar beneden was geknald (blijkt ook wel uit zijn eind tijd), hierbij was hij bijna te laat om te stoppen voor een dwarsbalk.
Bij berg op moest ik helaas een aantal keren van de fiets, vaak door de onbekendheid van het parcours, was ik te laat met terug schakelen, en in de klim lukt dit helaas niet meer. Petje af voor Ed, die het heeft gepresteerd om (buiten de trappen) alles op de fiets te doen.

Pechvogel van de dag was toch wel Kees, hij had zich samen met Johan als eerste ingeschreven, maar na de beklimming van de Cauberg, miste hij de afslag het bos in (stond ook heel onduidelijk aangegeven). En na wat te hebben rondgedwaald, en door officials van de NTB letterlijk verkeerd het bos in te zijn gestuurd, kreeg hij als klap op de vuurpeil nog de rode kaart.

Gelukkig ben ik zelf goed gereden zodat ik nog mocht gaan genieten van een kilometer of vijf hardlopen. Na een 1.5 km vlak te hebben gelopen, gingen we stijl naar beneden. Leuk, maar we moeten ook weer omhoog. Daarna door een bos, hier en daar zelf een poortje open doen, maar wel even kunnen genieten van het mooie heuvel landschap. Maar daar stond een leuke jonge dame, die ons weer het bos in stuurde, met de mededeling ‘nog maar 1 km’……..BERG OP! En hoe, nog net niet kruipen.

Tot slot bleek uit de tijd van Annette dat kennis van het parcours toch wel loont, ze was zo’n 5 minuten sneller dan vorig jaar. Toch knap aangezien ze er in de winter enige tijd is uitgeweest, jammer dat Wim haar is vergeten in Gastelse Atleten onderweg. Maar Wim kennende maakt hij dat nog wel goed.

Al met al een hele mooie wedstrijd en een ervaring om niet snel te vergeten, na de wedstrijd, heb ik nog even een interviewtje gegeven, om vervolgens onze onder de blubber zittende fietsen op halen en weer richting Gastel te gaan. Onderweg alvast voor mei de Weertse horeca getest, en die is met vlag en wimpel geslaagd.

Uitslagen TOGA:

    17 Jan Moerings Oud Gastel 1964 15e HSEN 1:32:27
    21 Ed Arbman Heijningen 1962 17e HSEN 1:35:13.
    35 Annette de Bot Oud Gastel 1965 4e DSEN 1:45:12
    41 Hans Berkhout Oud Gastel 1969 34e HSEN 1:49:23
    48 Eric Bol Oud Gastel 1959 39e HSEN 2:01:02

Tip, er staat een filmpje op: http://offroadtriathlonvalkenburg.jimdo.com/
Nog even de hoogte verschillen:
hoogteverschillen