De tweede seizoenshelft…. [The Writer]

september 23, 2018
Mark Van Rijsbergen

De tweede seizoenshelft….

Met de verslaglegging over het seizoen 2018 was ik gebleven tot en met Steinbeck (15-18 juni). Ik pak de draad weer op met Brabants Mooiste, de triathlon in ons eigen Gastel op 23 juni. Met een beetje (erg veel) goede wil zou je kunnen zeggen: de tweede seizoenshelft

Tot 2010 zag mijn triathlon leven er erg eenvoudig uit: vanaf 1985 nam ik tussen het tennissen en volleyballen door 1x per jaar deel aan de Gastelse triathlon. Daarmee was het als het ware het belangrijkste bijnummer in mijn sportieve leven. De oprichting van TOGA in 2010 betekende echter een soort van kantelpunt. Ik ging meer dan 1 x per jaar aan een triathlon meedoen. En door een hernia in 2012 moest ik helaas met de andere sporten stoppen waardoor sindsdien triathlon op nummer 1 staat.

Met ingang van 2010 schrijf ik ook verslagen van de diverse evenementen waar we als TOGA aan deelnemen. Waaronder, vanzelfsprekend, de Gastelse triathlon. Al was het alleen maar omdat we bij oprichting van TOGA van onze godfather plechtig moesten beloven jaarlijks hieraan mee te doen.

Maar gek genoeg lijkt het nu wel alsof ‘de Gastelse’ de laatste paar jaar een soort bijnummer is geworden. Althans, als ik af ga op de verslaglegging. Vorig jaar was ik er al (te) laat mee.

En ook nu weer kom ik pas in september  tot het volle besef dat ik (nog) geen verslag van de Gastelse triathlon 2018 heb gemaakt. Overigens, wat dat ‘bijnummer’ betreft en als ik voor mijzelf spreek: daar is absoluut geen sprake van daar waar het de beleving betreft. Het is nog steeds de wedstrijd waar ik de meeste wedstrijdspanning bij heb. De week voorafgaand aan de wedstrijd bouwt die spanning zich voelbaar op. Op dinsdag proefzwemmen. Op vrijdag wordt vanaf ’s morgens vroeg het parcours wordt opgebouwd, vindt ’s avonds de jeugdwedstrijd plaats en kunnen de startnummers worden opgehaald. Zaterdagmorgen hoor je op enig moment de vertrouwde stem van Wim door de geluidsboxen klinken. Is er sprake van een bovengemiddeld wc-bezoek.  En dit allemaal richting dat ene moment: het bevrijdende startschot bij de Vliet.

Nu, bijna 3 maanden later, lukt het mij niet meer om een goed verslag van die dag te maken. Een paar dingen die mij nog wel te binnen schieten:

  • TOGA was weer zeer goed vertegenwoordigd met deelnemers in zowel de 1/3 e, de kwart als de 1/8 e;
  • De oprit van Jan en Mirriam was weer omgetoverd tot een fantastisch TOGA-honk met de hun kenmerkende gastvrijheid!
  • Ondanks de warmte in de voorafgaande weken mocht er toch met wet-suits gezwommen worden;
  • Ik nam voor het eerst in vele jaren weer eens deel aan de kwart. Dat ging goed tot aan het tweede rondje lopen. Toen dacht ik: dat moest ik maar niet meer doen. Nu, 3 maanden later, begin ik toch weer te twijfelen;
  • Het was na afloop, mede dankzij het lekker weer, druk en gezellig bij de finish. Alhoewel ik het wel een beetje jammer vind dat we op dat moment als TOGA, ieder jaar weer, een beetje ‘uit elkaar vallen’. Ik weet niet precies waardoor dat komt. Het zou leuk zijn als we na de finish een paar uurtjes met z’n allen bij elkaar zijn. Dat moet te regelen zijn.
  • Corné Kriesels sprak de dag erna over ‘één van de meest geslaagde edities ooit!’. Dat zegt genoeg.

 

24 juni – 25 augustus

De zomerperiode, relatief rustig op wedstrijdvlak. Neemt niet weg dat er ook in die periode gebuffeld wordt. Op 1 juli was er de wedstrijd voor de 2e en 4e divisie teams in Nuenen. En Eric en Johan namen op 3 augustus deel aan de snikhete triathlon van d’Alpe Dhuez. Volgens Johan zijn zwaarste ooit!

26 augustus  Triatlon Experience

Vandaag vindt de derde editie van deze Oosterhoutse triathlon plaats. Van TOGA doen Jurgen L, Koen en ik mee. Voor mij na Arnhem, Curacao, Steinbeck en Gastel de 5e triathlon dit jaar. Bij elkaar nagenoeg de afstand van een hele triathlon. Bij de gedachte dat een aantal van onze TOGA mannen deze afstand volgend jaar in Maastricht weer op 1 dag gaan volbrengen ontstaan er bij mij nu al diepe gevoelens van respect.

In Oosterhout is er maar één wedstrijd onderdeel nl. 1/8e . Voor Koen zat er een beetje extra spanning op, want door zijn enthousiasme voor onze sport bij zijn collega’s waren er vandaag maar liefst drie trio teams van zijn werkgever en 1 individuele deelnemer die hij moest coachen. Mooi om op zo’n dag het enthousiasme, maar ook de zenuwen bij deze debutanten te zien.

Met zo’n 250 deelnemers aan de start kunnen jullie je waarschijnlijk wel voorstellen wat een chaos het was bij het begin van het zwemmen. Koen en Jurgen merken daar veel minder van omdat zij al snel in de kop van het veld liggen. Uw verslaggever daarentegen……  Mensen, mensen. Tot aan het keerpunt op 375 m2 een grote kluwen van slaande armen en benen. Na het keerpunt ben ik helemaal links gaan zwemmen en heb daardoor het tweede deel zo goed als ‘alleen’ kunnen zwemmen. Een verademing. Het fietsen, twee ronden van 10 km, ging bij mij redelijk en het lopen, 4 ronden van 1,25 km, ging ouderwets lekker. Achteraf niet zozeer afgemeten aan de tijd, maar meer gelet op het gevoel. Ik had aan het eind, ondanks het geaccidenteerde terrein, nog wat over en kon nog enkele deelnemers inhalen. Ja lieve clubgenoten, ‘wij die nooit iets zullen winnen in deze fantastische sport’ zullen ook ergens onze voldoening uit moeten halen!

Koen en Jurgen hebben uitstekend gepresteerd door als 6e en 7e te eindigen in de categorie 40 plus!

En Koen mocht nog meer tevreden zijn, want 1 van ‘zijn’ teams was eerste geworden in de bedrijvencompetitie. Kortom, een half uurtje later zaten twee tevreden Gastelaren (hoewel, waarschijnlijk drie, maar Jurgen reed zelf) in de auto terug naar Gastel.  En waarover spraken zij? Vooral over de buitenlandreis 2019. De Jubileumeditie (10e keer!). We besluiten om binnenkort met een groepje bij elkaar te gaan zitten om o.a. accommodatie en transport te bespreken. Het kan immers maar geregeld zijn niet waar.

No comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *